Αυξάνονται οι έλεγχοι του κράτους λιμένα

Σήμερα, οι πιθανότητες να ελεγχθεί το γιοτ σας είναι υψηλότερες από ποτέ, παρόλα αυτά ορισμένοι ιδιοκτήτες και οι καπετάνιοι τους εξακολουθούν να αισθάνονται άνετα να χειρίζονται τα γιοτ τους, ανεξάρτητα από τον κίνδυνο και τις σημαντικές συνέπειες της κράτησης ή της σύλληψής τους για ελλείψεις.

Παίζοντας το παιχνίδι των πιθανοτήτων, οι πιθανότητες να ελεγχθεί κανείς θα φαίνονταν ελάχιστες. Αλλά για μένα, υπάρχουν δύο εγγενή ελαττώματα σε αυτή τη λογική.

Το πρώτο αφορά τη νοοτροπία. Οι έλεγχοι από το κράτος λιμένα υπάρχουν αποκλειστικά ως πρόσθετο κίνητρο, εάν χρειάζεται, για τους ιδιοκτήτες και τους καπετάνιους, ώστε να διασφαλίζουν ότι τα γιοτ τους λειτουργούν σύμφωνα με την MLC 2006 και τις διεθνείς απαιτήσεις ασφαλείας.

Δεν είναι «παγίδες» για τους ιδιοκτήτες ή τους καπετάνιους, είναι έλεγχοι προς όφελος όλων των επιβαινόντων. Η λειτουργία ενός γιοτ που εν γνώσει του (ή ακόμα και εν αγνοία του) παρουσιάζει ελλείψεις σε οποιαδήποτε πτυχή της MLC εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους για την ασφάλεια όλων των επιβαινόντων, πόσο μάλλον για τις συνέπειες οποιουδήποτε ελέγχου που τους αποκαλύπτει.

Το δεύτερο ελάττωμα στη λογική είναι ότι παραβλέπει ένα σημαντικό γεγονός: Οι έλεγχοι από το κράτος λιμένα δεν είναι τυχαίοι. Τα γιοτ επιλέγονται με βάση την ηλικία, τη σημαία, τον νηογνώμονα, τον πάροχο ISM κ.λπ.

Εγώ, όπως τόσοι πολλοί έμπειροι διαχειριστές σκαφών αναψυχής, μπορώ να μοιραστώ έναν κατάλογο με περιστατικά ιστιοπλοΐας, μερικά από τα οποία ήταν καταστροφικά, που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί και στην πραγματικότητα προέκυψαν ως άμεσο αποτέλεσμα της κακής λειτουργίας των σκαφών αναψυχής και της παραμέλησης των ελάχιστων διαδικασιών και κανονισμών ασφαλείας που κωδικοποιεί πλέον η MLC.